OKTOBERTOCHT - Made by C=BIO                                                                                                                                   Home |Facebook | Contact | Links
OKTOBERTOCHT - Made by C=BIO                                                                                                                                   Home | Facebook | Contact | Links
Hierbij het Quo Vadis verslag van Uberix, legionair, Legio III Gallica.

Kaartverwijizingen kunnen
hier bekeken worden.

Op zondag 28-10-18 waren we er terug vroeg bij… om 05:00 werden we liefdevol gewekt waar we, dankzij El
Presidente en zijn eega, al konden genieten van een kop warme koffie. I love the smell of coffee in the morning .

Langzaamaan kwam er leven in de brouwerij, toen de legionairs uit hun slaapplaatsen rolden. Algauw gonsde
het opnieuw van de bedrijvigheid, snel een waske doen, verzorgen van voetjes en bipsjes, checken van fietsen
op lekke banden en andere blokkerende toestanden, controle van rugzak inhoud,.. kortom ervoor zorgen om de
volgende opdrachten aan te vangen.

De legionairs gingen van start met het stalen ros, met een visgraat als leidraad, waar ze van de slaapplaats in
Perwez (kaart – 2.05) vertrokken, richting
Vézin (kaart – 2.08). Intussen waren de Romeinen, samen met
enkele logistiekers, gemobiliseerd om één en ander in orde te zetten op het eindpunt zodat de legionairs
’s avonds konden genieten van een deftige stoel, tafel met bijhorigheden. Mja… er gebeurd nog ’t één en ander
achter de schermen…

Terug naar ons legionairs, die in de rue de Leuze in Vézin (kaart – 2.08), een volgende opdracht kregen om
zich te voet aan de hand van een parelsnoer naar een niet zover afgelegen punt te begeven nl. rue de Brichebo
in Vézin (kaart – 2.09). Van daaruit kregen de legionairs een oriëntatietocht voorgeschoteld die hun met
benenwagen naar
La Réserve Naturelle van Sclaigneaux (kaart – 2.10) bracht.

Wie daar dacht: “Hoy, hoy, snel de fiets op!”, kwam van een kale reis terug. Inderdaad je raad het… het was
terug tijd om de Romeinen met bijhorende puzzelstukjes te zoeken in een nabij gelegen en afgebakend busselke.

De route die we als Romeinen dienden te respecteren had een afstand van ± 1.8 km, die we naar believen
konden bewandelen, belopen, “bezitten” totdat de legionairs ons gevonden hadden. Klein detail, men kon de
route aanvangen via een linker- of een rechterpad. Zo kwam het al eens voor dat de Romein die ze nodig
hadden voor hen uitliep, wat maakte dat de ronde tot 2x toe gedaan werd. Bij velen viel “den €”” dat het beter
was om zich op te splitsen zodat er zowel links als rechts kon gezocht worden. Kwam zelfs zover dat er
legionairs op ons afkwamen van tussen de struiken.

Eens de puzzelstukjes opgehaald, terug de fiets op met als bestemming
Huccorgne , bolleke pijl als beschrijving
(kaart – 2.11), waar een nieuwe opdracht klaar lag met als bestemming
Tourinne (kaart – 2.12).

In Tourinne werden de fietsen aan de kant gezet om verder te stappen naar
Lens-Saint-Servais (kaart 2-13),
een lang gesponnen tekst  waarin de staprichting verweven zat en  waar jawel de Romeinen hun opwachting
deden in het edel gezelschap van de enige, echte onvervalste
Caesar! Na een audiëntie bij Caesar kregen
de legionairs de laatste puzzelstukjes om hun laatste opdracht tot een goed einde te brengen.

Na het afwerken van hun puzzel haspelden de legionairs hun laatste kilometers af, met de puzzel als
wegbeschrijving, eindbestemming
Lens-Saint-Remy (kaart – 2.14), waar na een kleine verplaatsing het
poetswerk kon plaatsvinden.

Voila, ’t zat erop… voor het eten (yummie, hutsepot met allerlei vleesjes!) kregen we nog de gebruikelijke
speech van Germain en zorgde Mieke er nog voor dat Germain nog een trompetserenade kreeg van een
“verdwaalde” Romein (merci Tonny!).

Allemaal pakkend want er wordt hiermee toch een hoofdstuk afgesloten die gedurende zijn 20 jaar een invloed
gehad heeft op veel mensen. Mogelijk zien we volgend jaar tijdens het laatste weekend van oktober wel een
aantal mensen verloren rondlopen/rondfietsen, krijgen we een flashback als we “ne meubelbak” zien passeren,
speuren we naar fluohesjes en alles wat maar te maken heeft met den Oktobertocht! Maar… het is mooi
geweest, veel herinneringen en een mooi naslagwerk om in te bladeren!

Bedankt aan iedereen die deze tochten zo memorabel maakte en dat we er deel mochten van uit maken!

Ave atque vale! (bron:
https://www.heinpragt.com/spreuken/latijn.php).