OKTOBERTOCHT - Made by C=BIO                                                                                                                                   Home |Facebook | Contact | Links
OKTOBERTOCHT - Made by C=BIO                                                                                                                                   Home | Facebook | Contact | Links
Hierbij het Quo Vadis verslag van Uberix, legionair, Legio III Gallica.

Kaartverwijizingen kunnen
hier bekeken worden.

Op zaterdag, 27-10-18 was het zover… start van de 20ste Oktobertocht Quo Vadis.

Om 03:15 vertrok ik, Uberix, samen met 6 kompanen richting
Lovanium om ons op 7 verschillende locaties
op te stellen in universiteitsstad. De legionairs, verdeeld over 27 groepen, mochten ietske langer knorren en
vertrokken om 04:00 vanaf de parking van BOSS paints.

De rit naar Leuven verliep vlot en onze startplaats ,
Groot Begijnhof, werd makkelijk gevonden. Gezwind werd
de wapenuitrusting aangetrokken, waarna de 7 Romeinen elk onder begeleiding van een logistieker of groot
assistent naar hun specifieke locatie trokken. Bij de ene Romein liep dit al wat vlotter dan bij de andere,
waardoor sommige locaties via een omweg bereikt werden. Maar goed, Leuven is een bruisende stad en
ne mens kan al eens afgeleid worden éé…

De legionairs werden afgezet op het Rector De Somerplein (kaart - 1.09), waar ze de nodige instructies kregen
om de verspreide Romeinen te vinden. Bij de Romeinen kregen de legionairs de nodige aanwijzingen om hun
stalen ros te vinden, alsook een eerste zakje met puzzelstukjes. Die puzzelstukjes waren belangrijk en moesten
goed bijgehouden worden om Quo Vadis tot een goed einde te brengen.

Algauw bereikten de legionairs het Groot Begijnhof (kaart - 1.10), waar ze hun stalen ros vonden. Aan de hand
van een tekst doorspekt met leuke spreuken in verwerkt en bolleke pijl vonden ze hun weg. In afwachting dat
iedereen vertrokken was, namen de aanwezige Romeinen van de gelegenheid gebruik om een taske koffie met
lichte versnapering te verorberen. Raar maar waar, maar den tocht was nog maar enkele uren oud en de eerste
grappige verhalen staken al de kop op. Het was wel efkes wachten op één van de Romeinen met zijn kompaan,
die door één of andere rare kronkel aan het wachten waren op een equipe die al vertrokken was met de fiets…
Rare jongens die legionairs!

Van Leuven vertrokken we naar de
vijver van Pécrot (kaart – 1.11), waar wij als Romeinen niet echt een
opdracht hadden, maar we zagen het eerder als een support naar onze logistieke collega’s die daar aan het
wachten waren op de fietsende legionairs. Het wachten werd op allerlei manieren ingevuld: eten, knorren,
taske koffie drinken in de lokale vis-cabane, wandelingkse doen, eten,…

Na enig tijd kwamen de eerste fietsers binnen en konden ze een wandeling aanvatten naar
Ottenburg (kaart –
1.12). De beschrijving van de wandeling was een leeuwenkuil waar je met de nodige aandacht de  weg
diende te vinden, goed opletten was de boodschap. Daar aangekomen terug de fiets op, met een beschrijving
waarbij je af en toe  de weg diende te vinden  aan de hand van opzoekingen over Romeinse keizers die hen
naar
Court St. Etienne  bracht (kaart – 1.14), waarna er verder gefietst werd naar de abdij van Villers (kaart –
1.15), waar wij Romeinen de vis-cabane van Pécrot al ingeruild hadden voor de
ruïnes van de abdij van Villers.

In de abdij was de opdracht het opsporen van de 7 Romeinen die her en der verspreid waren over de site en
nog een zakje puzzelstukjes op te halen. Om het “makkelijker” te maken was er één en ander uitgewerkt
waardoor we konden gevonden worden aan de hand van Romeinse lengtematen, een touw en een kompas.
Zelf stond ik op een hoogte waar ik de diverse groepen in het snotje kon houden. Altijd leuk om te zien…

Na de zoekopdracht in de abdij, terug de fiets op om nog enkele kilometers af te haspelen, hierbij werd een
stipverhaal gebruikt met de Romeinen en Asterix en Obelix als leidraad met als bestemming Chaussée Romaine 
in
Sart-les-Walhain (kaart – 1.18). Vandaar uit was er nog wat voetenwerk waarbij opnieuw het kompas diende
gebruikt te worden met als eindbestemming de slaapplaats in
Perwez.

Nadat de legionairs hun schoentjes hadden uitgedaan, konden ze binnen in één van de
ruimste slaaphallen in
de historie van de Oktobertocht. Hoewel… tijdens de “veldtocht” van
2008, La Grande Vadrouille, sliepen we als
logistiek de vrijdagavond in een dergelijke ruimte. Was wel ietske frisser…

Na het genot van een lekkere tas soep, ne koele Jupiler, Cola of enig ander zelf meegebracht natje en droogje
was het tijd om onder de wol te kruipen.

Carpe Noctem! (bron:
https://www.heinpragt.com/spreuken/latijn.php).