OKTOBERTOCHT - Made by C=BIO                                                                                                                                Home |Blog | Contact | Links
    Zaterdagmorgen 03.45 – onze wekker laat zich horen en is tevens het startsignaal voor de 12de Oktobertocht. Het voelt
    wel wat vreemd aan, daar we bij vroegere edities op dit uur al onderweg zijn of zo goed als. Maar goed… op onze “oude”
    dag doet dit al eens deugd!

    Na een verkwikkende douche en het broodnodige kopje koffie vertrekken we naar onze “post” in de Spijkerlaan.
    Inderdaad Beveren-Leie was het startpunt van deze tocht. Velen hadden al een voorgevoel, wat dan bevestigd werd op
    zaterdagmorgen toen er geen bus stond op de startplaats. Vanaf de parking van BOSS paints, werden de deelnemers te
    voet naar 5 diverse locaties gestuurd in Beveren-Leie, kwestie van het geheel wat uit elkaar te trekken.

    Vanaf die punten kregen de kleine tochters een wegbeschrijving met als eindbestemming de Gavers in Harelbeke, terwijl de
    grote tochters naar Sani Perfect in Bissegem gestuurd werden. Vanaf die locaties begon de fietspret, waar de deelnemers
    via Komen, Warneton en Ploegsteert binnenrolden aan la Forêt Domaniale de Nieppe.
    Wie nog een wandelingske wil doen aan die kanten, die vind hier een planneke. Wij zaten ergens boven vakje D, dus het
    staat er juist niet op, doch voor ervaren planlezers mag/kan dit geen probleem zijn nietwaar?

    In het Forêt de Nieppe, was er een leuke bezigheid voorzien, waarbij er 4 punten moesten gezocht worden. Op elk punt
    kreeg men een cijfer, onderdeel van een cijferslotcombinatie, dat ervoor zorgde dat de ploegen hun fietsen konden
    losmaken om gezellig verder te fietsen. Spreekt voor zich dat de punten in volgorde moesten gezocht worden. Wie dus op
    een punt kwam en zijn voorgaande cijfers waren nog niet ingevuld, werd onverbiddelijk teruggestuurd om deze eerst op
    te halen.

    Na de bevrijding van de fietsen, werd de weg vervolgd via Aire-sur-la-Lys, richting Saint-Omer, om terecht te komen aan
    het station van Wizernes. Daar werden de fietsen aan de kant gezet om vervolgens de weg te voet te vervolgen.

    Aan die wandeling is trouwens nog een leuke anekdote verbonden, waar er voor, tijdens en na de logistieke verkenning
    gediscussieerd werd over de definitie van een perron. Discussiepunt: wat is een perron nu eigenlijk? Volgens Wikipedia, is
    een perron een platform in een treinstation of tramhalte dat het reizigers makkelijker maakt om in een bus, tram, metro of
    trein te stappen. Volgens Van Dale is het dan weer een verhoging naast de rails. Tja, daar kan men natuurlijk alle kanten
    mee op, of niet? Na enige tijd, werd er dan een compromis gesloten en werd de tekst als volgt aangepast: “loop na 65
    stappen na het perron (betonnen verhoog aan de rechterkant) niet meer op de spoorweg”. Voila, iedereen content!

    Deze wandeling bracht onze deelnemers na enige tijd bij het eindpunt van de zaterdagavond, la salle polyvalente in Elnes.
    Voor de grote tochters was er wel nog wat werk te doen, namelijk hun tentje buiten opslaan, vooraleer ze mee konden
    genieten van de jaarlijkse, overheerlijke pompoensoep. Verder was er nog voor iedereen een aangename verrassing, daar
    we dankzij het winteruur een extra uurtje mochten slapen. Dit is natuurlijk altijd meegenomen na zo’n een slopende dag
    en het spreekt weer voor zich dat er gedurende die nacht menig boompje sneuvelde!
FFFFFFFFFFFFF