OKTOBERTOCHT - Made by C=BIO                                                                                                                                        Home | Blog | Contact | Links
Zondagmorgen, héééél vroeg, werden diegenen die sliepen (ah ja, met die Brasschaatse pottekleppers) gewekt voor het ontbijt. By the way,
wisten jullie trouwens hoe men Brasschaat ook noemt? Het Antwerpse Versailles! En dat is niet gelogen,
alle info staat op ’t Internet! Blijkbaar
hebben ze ook de attidude opgepikt!?

Maar goed, zoals elk jaar werd de broodnodige versterkende hap voorzien, bestaande uit een omelet (ne mens zou ervan verschieten als je
ziet hoeveel eieren er in een paella pan gaan!), boterhammen met choco, confituur en voor diegenen die het konden binnenkrijgen: soep.
Na dit deugddoend ontbijt stonden de fietsen weeral al klaar voor de volgende etape in deze sjakosje tocht, richting de Vaartbrug in
Retie.

Terwijl we de deelnemers stonden op te wachten werden we verrast op een traktaat van El Presidente en wat voor één! Bij het openen van
de portieren van zijn camionette, zweefde er een smakelijke baklucht uit de wagen. En jawel, de plaatselijke bakker had waarschijnlijk zijn
zondag goedgemaakt met hetgeen we kregen. Man, man, man… boterkoeken, chocoladekoeken, croissants,… voor elk wat wils! Voor mijn
part mag hij dat iedere zondag doen… maar liefst niet te vroeg ééé!?

Maar allez, back to the October Journey (klinkt ook niet slecht éé?). In Retie, werden de fietsen terug opgeladen en ging men verder met de
benenwagen, richting
Postel. Hier werd ook meteen duidelijk waarom men altijd die attributen uit die sjakosjen moest halen! Ieder item kwam
aan bod in de opgegeven wegbeschrijving. Spreekt voor zich dat het belangrijk was dat iedereen al zijn stukken had en dat deze op de
correcte plaats in de nylonkous zaten. Er werd gestart richting van waaruit iedereen kwam, doch nu aan de andere kant van het water. Na
deze verkwikkende wandeling, met eindstop aan de parking van de
abdij van Postel, stonden de fietsen opnieuw te wachten.

Voor enkelen was het, gezien het uur, de gelegenheid om iets achter de kiezen te stoppen. Laat ons stellen dat de naar ons toegewaaide
geuren van enkel eetgelegenheden verderop ons ook wel het water in de mond deed komen. Maar ja, plicht is plicht en we zijn blijven staan
en hebben dan maar “van krot” nog een gebraden worst of twee binnengedraaid. Dit alles doorgespoeld met een Jupiler en het stralende
zonnetje in ons gezicht, deed ons een beetje aan een zomerse barbecue denken. Enige negatieve noot in deze gedachte was het om de
haverklap neervallen van beukennootjes (Heb je’em… negatieve noot… beukennootjes??).

Terwijl wij aan het dagdromen waren over voorbije barbeques, zon, zee en… trokken de tochters terug naar Retie. De aankomst lag ditmaal
echter aan taverne
De Watermolen, waar de fietsen aan de kant werden gezet voor een kanovaart op de Kleine Nete. Voor diegene die het
niet wisten, er werd ± 6 km gevaren en dit was slechts een onderdeel van een compleet parcours van 25 km. Dus interesse om nog wat
verder te gaan of eens te herdoen? Bekijk dan hier het
complete parcours.

De bootjes werden op het droge geschoven aan de
watermolen van Kasterlee, waar het stalen ros opnieuw stond te wachten. Ditmaal ging
de rit via
Kapelleblok Zandkapel in Herentals naar de Kruiskapel op de Calvarieberg in Herentals. Op dit punt was het de bedoeling om verder
te trekken te voet tot aan de eindplaats,
Floreal in Lichtaart, doch wegens tijdsgebrek kon deze helaas maar door een aantal deelnemers
gedaan worden. Neemt niet weg dat iedereen dik tevreden was over de voorbije 2 dagen.

Op de eindplaats "spurtte" iedereen, na een verkwikkende douche naar kantine, eetzaal of hoe je het ook kan noemen. Na het lessen van de
dorst kregen we, na de jaarlijkse speeches, een lekker schotelke friet met stoofvlees voor de neus geschoven. Spreekt voor zich dat iedereen
het zich liet smaken, vooral na een weekend koude spaghetti, boterhammen met “verslunst” en/of verkleurd beleg, braadworsten,
kippenbillen en God weet wat nog.

Zo werd het stilaan tijd om te vertrekken richting Beveren-Leie met terug een heleboel leuke (alhoewel…?) herinneringen. Weer heel wat
straffe om te vertellen aan het thuisfront, waar de 11de Oktobertocht, nog lang zal blijven nazinderen als de Sjakosje-tocht!

Bedankt aan iedereen voor de toffe, maar vermoeiende dagen en zeker aan de deelnemers. Ah ja, wat zouden wij logistiekers anders moeten
doen het laatste weekend van oktober?