OKTOBERTOCHT - Made by C=BIO                                                                                                                                        Home | Blog | Contact | Links
En ja, naar goede gewoonte waren we er weer vroeg bij voor de eerste dag van de sjakosje-tocht!
We hadden, net zoals altijd trouwens, een goede reden om zo vroeg te vertrekken… we gingen namelijk naar het strand!
Inderdaad de start van de 11de editie vond plaats op
Linkeroever aan het St.-Annastrand in Antwerpen, beter bekend als het strand van St.
Anneke.

Ik moet bekennen dat de naam mij welbekend was o.a. door het liedje van
de Strangers, Radio Minerva en recentelijk de aangespoelde
walvis. Wat ik niet wist, dat het daar zo "skoane wa". Jullie hebben er waarschijnlijk niet veel van gemerkt in het donker, doch ik zou het
zeker aanraden voor een daguitstap! Maar goed, genoeg gezwets, we gaan terug naar onze sjakosje,… allez den tocht.

Bij aankomst aan ’t strand van St.-Anneke, kwamen jullie na een korte wandeling aan een steiger, waar er een sjakosje hing. Hieruit moesten
jullie een attribuut halen, waarvan het belang gedurende het weekend nog zou blijken. Na wat gepruts en gezoek in het donker, werd de weg
vervolgd naar een parking waar de fietsen stonden te wachten. Voor velen was het de gelegenheid voor een eerste plas, een eerste hap en
God weet wat nog. Doch de klok tikte verder en gezwind vertrokken alle tochters naar het Frederik van Eedenplein, waar er opnieuw iets te
halen viel aan het standbeeld van Koning Boudewijn.

Via de
Sint Anna tunnel (of voetgangerstunnel) onder de Schelde, vertrokken we richting ’t stad, met een korte sightseeing door het
Schipperskwartier (foei dames… alhoewel…), die ons tenslotte aan de Antwerpse esplanade bracht. Van daaruit vertrokken we, via het
Rivierenhof in Deurne, richting ’t Peerdsbos in Schoten waar er opnieuw een sjakosje item te rapen viel en een bundel verse papieren. Aan de
hand van deze werden we via het
fort van Brasschaat naar ’t station in Heide bij Kalmthout geleid.

In Heide was’t iets lastiger om “op wacht” te staan, daar de plaatselijke frituur volop aan ’t voorbakken was. Dit bleek ook uit het feit dat
enkele deelnemers watertandend naar de frituur trokken. Helaas voor de vroege vogels, de deuren gingen maar open om 11.30.
Sommigen hielden echter voet bij stuk en trokken de wacht op in afwachting van het openingsuur. Vreemd genoeg bleven de deuren dicht,
wat ons deed vermoeden dat de uitbaters niet echt vertrouwen hadden in de wachtende bende. Doch hun geduld werd beloond en deuren
werden alsnog geopend. Zo blijkt nog maar eens, dat de aanhouder wint!

Maar goed, terug naar den tocht, waar men vanuit Heide te voet vertrok voor een verkwikkende wandeling, door de
Kalmthoutse heide,
richting
de Biezenkuilen. Op deze locatie kreeg de logistiek, tijdens de verkenning, algauw te maken met jeugdsentiment en werden de
verhalen opgedist van
Krimson uit de befaamde Suske en Wiske albums. Het album Het Rijmende Paard, speelt zich namelijk af op de
Kalmthoutse heide en dit was reden genoeg om te speculeren of dat paard daar nu al of niet (nog) rondloopt? Hebben jullie het soms
gezien?? Of Krimson?? Nee???

Mja…  we dwalen weer af, verder maar weer met de fiets over
Brecht, richting Drieboomkesberg in Malle. Naar het schijnt zaten we daar niet
ver van de brouwerij van één van mijn favoriete biertjes, namelijk de
brouwerij van Westmalle. Als we het mogen geloven zaten we er maar
een boogscheut af! Helaas de boog bleef gespannen, zodat ik de sfeer ter plaatse niet kon gaan opsnuiven. Jammer, maar zoals men zegt:
uitgesteld is niet verloren!!!

De tocht vond zijn verder verloop via
Kievitsheide in Rijkevorsel, richting het kerkhof Nazareth in Turnhout. Deze was tevens de voorlaatste
stop voor de zaterdag, waar men afhankelijk van het tijdstip van aankomst, te voet of per fiets verder kon naar het eindpunt; het
scoutslokaal in Ravels.Naar jaarlijkse gewoonte was er voor diegene die het wensten de mogelijkheid om een soepke te nuttigen en nog eens
na te praten over de voorbije dag, waarna velen zich snel te ruste begaven.
Hoewel… te ruste begeven! Dit was duidelijk buiten de aanwezigheid gerekend van een aantal “pottekleppers” uit Brasschaat die het naburige
lokaal hadden afgehuurd. Die gasten hadden er niet beter op gevonden om onder luid geklep en geratel de deelnemers wakker te houden,
wat duidelijk niet in goede aarde is gevallen.
Nog een geluk dat velen, niettegenstaande de vermoeidheid, het hoofd hebben koel gehouden en óók deze niet voorziene ontbering er
hebben bijgenomen tot 05.00 ’s morgens, waarna het terug tijd was om in gang te schieten. Maar hierover leest u meer in “het
zondagsblad”!