La Grande Vadrouille
OKTOBERTOCHT - Made by C=BIO                                                                                                                                        Home | Gastenboek | Contact | Links
Zaterdagmorgen, 25-10-08 – BOSS paints.

Terwijl wij nog lagen te soezen in Laon, kwamen de eerste deelnemers rond 03.00 - 03.15 aan.

Zelf waren we er niet bij, maar we kunnen ons voorstellen dat sommigen wat raar opkeken toen ze geen
bekende logistiek-gezichten zagen! Inderdaad, de deelnemers werden er verwelkomd door Doortje, Marlies en
Jeroen (Djoene) die in onze plaats de honneurs waarnamen.

Rond 03.50 (zomertijd) kregen we in Laon het bericht door, dat iedereen goed en wel op de bus zat en dat deze
onze richting uit kwam. Voor enkele onder ons het signaal om van zijn matras te rollen en de nodige
voorbereidingen te treffen voor het ontbijt.

Na het versterken van de innerlijke mens, stoven Nancy en Yves naar
de kathedraal van Laon en Els, Piet, Johan
en Gino naar het aankomstpunt van de bus,
Laon statie.

Rond 05.20 – 05.30 (intussen al wintertijd), zagen wij vanaf onze hoge uitkijkpost de bus aankomen aan het
station. ‘k Moet zeggen dat het een leuk gezicht was om iedereen te zien uitzwermen en op zoek te gaan naar de
eerste opdracht.

Deze bestond uit een kruiswoordraadsel, waar men na het correct invullen een tip kreeg van de te volgen weg.
Persoonlijk vond ik’em origineel en passend, dat men de
Stairway To Heaven moest nemen om aan het
volgende punt, de kathedraal, te komen. Van daaruit, werd een nieuw voettochtje aangeboden met als
eindbestemming de Hippodroom in Laon. Los van het feit dat er bepaalde verwarringen waren rond groene
pijltjes (of was ’t nu één groen pijltje), bleek ook nog eens dat een vitale richtingsaanwijzer (CAT) verdwenen was!

Eind goed al goed, het werd stilaan tijd voor een fietstochtje. Deze passeerde het prachtige Lac de l’Ailette mét
zéér recent
Center Parcs. Nee, hier kreeg men geen bonneke voor het zwembad of een sauna’ke, maar wel een
verlenging van de fietstocht met als eindpunt
Fismes. Dit punt werd door velen aangegrepen om efkes te
kouskes te verversen, een ander truike aan te trekken en niet onbelangrijk een mondje te eten. Man, man, wat
we daar allemaal zagen passeren van t’eten! Dik belegde boterhammen, lekkere koude schotelkes (mja, ’t was
wel wa friskes), kippebillen, braadworsten,…

Verfrist en versterkt regen sommigen hun wandelschoenen aan om een wandeling aan te vatten richting
Prin.
Klein detail, voor onze GT’ers werd er “per ongeluk” in de hoeken gesneden, waardoor sommige bladen niet
meer correct zaten. Gevolg  zoeken!

In Prin (kruisbeeld) stonden de fietsen opnieuw te wachten en… verrassing een koppeke thee. Waar hadden we
die ook weer gehaald… grijns. Velen lieten deze treat smaken en sprongen terug op de fiets voor een trip door
het glooiende landschap richting ’t picknickplekske in
Chamery.

Na enkele krieren waar sommige over kop en/of onderuit gingen, kwamen ze glijdend en glunderend van plezier
tot stilstand aan de laatste opdracht van die dag. Een bolleke-pijl wandelingske door de wijnranken van Chamery
met
Reims op de achtergrond. Sommigen deden deze in de opkomende duisternis en anderen in volslagen
duisternis, wat ons en de inwoners van Chamery een nooit gezien schouwspel bezorgde. Daags erna spraken
deze nog over het prachtige tafereel van dansende lichtjes van wandelaars onder een met sterren bezaaide
hemel, totdat de mist een domper op het geheel zette.

Op de eindplaats van die dag, de “
salle polyvalente van Chamery”, die (voor diegene die het niet wisten) op
slechts enkele 100 meters van ’t picknickplekse lag, werd intussen al nagepraat over de voorbije dag onder het
genot van een natje en droogje. Aan de eerste reacties te horen was alles positief en werd zelfs al uitgekeken
naar de volgende dag.

Voor ons het sein om te gaan smullen. In tegenstelling tot vorige jaren was het geen lasagna, maar bollekes in
tomatesaus en puree. Prima warm gehouden en opgediend door onze polyvalente logistieke-kookmadammen!

Na deze vonden we het stilaan tijd worden om onze matrassen op te zoeken. Velen waren ons al voorgegaan en
na enige tijd hoorden we enkel nog
dit en dat (dees durf ik nie goe weer te geven als audio element)… Slaap ze!!!