OKTOBERTOCHT - Made by C=BIO                                                                                Home | Gastenboek | Contact | Links
Zondag, 28 oktober 2007.

05.30… praktisch simultaan kregen we een concert van gsm wekkers die aflopen. Is toch een teken aan de want dat de
logistiekers goed op mekaar zijn afgestemd!

Na wat gekreun en gemor, rolden de eersten van hun matras om aan de slag in de keuken. Koffie maken, eitjes breken
voor een (mega)omelet, brood aanbrengen,… kortom alles wat nodig is om een hongerige bende van ± 100 man
tevreden te stellen.

Naar goeie gewoonte vlogen de zekeringen erdoor en opnieuw was de elektriciteitskast zééér moeilijk te vinden. Pas na
een weliswaar vroeg telefoontje waarbij de beheerder uit zijn bed gebeld werd, kregen we te horen dat de kast in een
voor ons afgesloten gedeelte zat.

Gene paniek… die brave man sprong zowaar direct in zijn wagen om ons te depanneren, waarna we terug aan de slag
konden. Echter, na wat héén en weer geloop met koffie, bookes, e.d. vlogen de zekeringen er opnieuw door… mja…
Om een lang verhaal kort te maken, we kregen nog eens bezoek van de beheerder die er opnieuw voor zorgde dat we
verder konden.

Intussen stonden de eersten al te trappelen om er opnieuw ne lap op te geven, waarna we ze maar vlug de nodige
papieren gaven om het tweede gedeelte aan te vatten, via Malvoisin richting
Gedinne. Algauw was iedereen vertrokken
en bleven enkele logistiekers achter om de boel op te kuisen.

Met 1 borstel, 1 emmer, 2 trekkers en 1 dweil vlogen we erin. Gezien het aanwezige materiaal ging dat iets trager dan
anders. Niettemin konden we om ca. 09.15 de verantwoordelijke bellen om de traditionele controle uit te voeren. Na
deze vertrokken we richting Porcheresse, naar het tweede punt van de zondag.

Bij het binnenrijden van
Porcheresse, was het “centrum” op 3 voetballende gastjes na verlaten. Toen we uitstapten was
algauw duidelijk waar de rest zat. Uit de plaatselijke kerk kwamen de zoetgevooisde klanken ons tegemoet. Hoewel… zo
zoetgevooisd was het nu ook weer niet, zodat we algauw terug in ons camionnetteke sprongen om de innerlijke mens
wat te versterken (zie
fotooke).

Omstreeks 10u was de dienst afgelopen, waarna de vrome bewoners het zaakje verlieten. Spreekt voor zich dat we
weer veel bekijks hadden… 3 bedampte wagens, waarbij enkele inzittenden met oranje “flikkenfrak” en de rest met
modderige kledij. Ne mens zou zich voor minder vragen beginnen stellen!

Plots was het zo ver… uit de bocht kwamen enkele fietsers aan een goed tempo aangevlogen, die de sleur doorbraken.
Gedaan met de rust! In een mum van tijd was het rustige plaatsje herschapen in een tafereel die de
Tour de France
waardig was.

Fietsen werden tegen de kerk gezet, rugzakken vlogen open om de nodige energie bij te tanken, schoenen en broeken
werden verwisseld… kortom het was een filmpke waard!

Terwijl de rest met mondjesmaat binnengleed, vertrokken de eersten al met de benenwagen, richting
Daverdisse, met
als bestemming
Hotel Moulin de Daverdisse (mmm, lijkt mij wel iets voor een weekendje er tussenuit… te onthouden!).

Nadat de laatsten vertrokken waren in Porcheresse, vlogen wij naar het eindpunt in
Ciergnon, Hostellerie Herock, om
daar de nodige zaakjes op orde te stellen.

Voor de voorlaatste keer losten we de bestelwagen met het gerief voor de zondag. Gedurende het lossen, kwamen er
plotseling 2 flink uit de kluiten gewassen honden naderbij om al de drukte te bekijken.

Nadat ze het beu waren vertrok de ene richting veld en de andere vond er niet beter op dan wat rond te dartelen op de
weg. Nogal wiedes dat het aankomende verkeer niet echt geluk was met deze!

Tot overmaat van ramp, kwam de plaatselijke marechaussee aangereden! Natuurlijk remmen dicht en een
beschuldigende blik met bijhorende gebaren naar ondergetekende. Toen het hun duidelijk was dat het niet mijn beest
was, reden ze schouderophalend weg. De hond had er blijkbaar ook genoeg van en vertrok met de noorderzon.

Na dit voorval kwamen de eerste fietsen aan, waarna we konden beginnen aan het jaarlijkse oktoberritueel. Fietsen
afspuiten, eigenaars douchke en achteraf een pintje pakken.

Nadat de laatste gedoucht waren, konden we ook genieten van een
Chimay’ke in de rumoerige gelagzaal. De sterke
verhalen waren weer alom aanwezig en raar maar waar, hoe meer Chimay hoe heftiger de verhalen.

Jammer genoeg konden we niet langer genieten van de après-Oktobertocht, compleet met speech en etentje, daar we
terug richting Beveren uit moesten voor het lossen van fietsen en bagage.

Omstreeks 23.30 kwam de bus het terrein van
BOSS paints opgereden, waar we intussen al klaar waren met het lossen
van alle fietsen, bagage, materiaal,…

Editie 9 zat erop! Opnieuw goed verlopen, iedereen content en zonder ongelukken thuis gekomen wat aardig
meegenomen is, vooral bij dergelijke organisaties.

Op naar 2008 voor editie 10…


Hier vinden jullie enkel sfeerbeelden!