OKTOBERTOCHT - Made by C=BIO                                                                                                                                                              Home | Contact | Links
Zondag 29 oktober 2006

Vertrijk, 04.30 AM. Na een kortstondige sessie knorren, bij sommigen letterlijk bij anderen figuurlijk, verrees de logistiek uit slaapzakken,
donsdekens en andere warmte houdende bedekkingen.

Direct aan de slag met het maken van koffie, bakken van eitjes, klaarzetten van de ontbijttafel. Hier en daar verschijnt al één of andere
verdwaasde deelnemer. Sommige al frisser dan de andere, doch allemaal al vol ongeduld uitkijkende naar de komende dag vol verrassingen, de
één al wat prettiger dan de andere.

Daar wij al moesten optrekken naar onze eerste post, verlieten wij om 05.00 die vredige ochtendsfeer. Ter plaatse, ca. 500m. van de rustplaats,
ontvingen we de eerste verrassing voor onze deelnemers, namelijk steps of “trotinetten” zoals men dat noemt. Om 05.45 verschenen de eerste
deelnemers van de kleine tocht. Die kregen terug een beschrijving en afhankelijk van het aantal personen per groep, een solo of duo step in de
pollen. Sommigen kregen terug heimwee naar hun jeugd en stepten dolenthousiast naar hun bestemming in Willebringen, 9 km. verderop.

Het systeem zat zo ineen dat de GT’ers te voet aankwamen, waar de KT’ers met de steps aankwamen. Dus de GT’ers brachten in feite de steps
terug! In Vertrijk kregen ze opnieuw een beschrijving die hun, net zoals de KT’ers, met de fiets naar de
Beauvechain voerde. Dat dit niet over
effen asfalt ging, moeten we waarschijnlijk niet benadrukken?

Daar iedereen om 11.00 vertrokken was en onze eerstvolgende post pas om 15.30 was, hadden we tijd om enkele POI van de tocht de
bezoeken. Als eerste stond Champs du Cure in
Biez (deelgemeente van Grez-Doiceau) op de lijst. Daar werden onze deelnemers getrakteerd op
een niet te versmaden helling, bezaaid met kasseien. Met verbeten gezicht gooiden ze zich op de helling, sommige kwamen boven aan met de
fiets andere met de fiets aan de hand (nvdr. Wat die gasten toch bezielt om dat de doorstaan… chapeau zulle!).
Nadat we enkele foto’s genomen hadden, trokken we naar het eindpunt van de fietstocht nl. het tennisveld van Beauvechain.

Daar aangekomen was het tijd voor een pilske en de eeuwige kippebillen en een klapke met de verzamelde logistiek. Gezien de marge trokken we
nog naar het einde van een drassige kriere in de rue de la Cortaie in Beauvechain. Die kriere stond bij de organiserende equipe hoog
aangeschreven, tot op het intieme af (nvdr. inside joke!)! Algauw kwamen een aantal ploegen fietsend, ploeterend, vallend,… door het bos
aangeschoven. Tijd voor wat kiekjes, waarna we om ca. 15.30 terug naar de tennispleintjes trokken om te vertrekken naar onze volgende post.

De laatste stop was voorzien aan het
korfbalterrein van Boutersem, waar we alles in gereed brachten voor de ontvangst van
onze deelnemers, zodat ze zich konden verfrissen aan de binnen- en buitenkant. Tevens werd de “velo-wash” opgezet zodat
de fietsen er enigszins terug uitzagen als fietsen.

De eerste lading werd afgespoten door deelnemers die door omstandigheden dienden af te haken. De volgende lading namen wij voor onze
rekening, zodat we om ca. 19.00 de kraan konden dichtdraaien en onze boel opruimen.

Na het natje, dienden de deelnemers nog wat te stappen voor hun droogje en dit onder begeleiding van enkele logistiekers die de te volgen weg
aangaven met kaarsen. De rest van de logistiek vertrok met vracht- en bestelwagens terug naar, jawel de rustplaats van de zaterdag in Vertrijk.
Daar aangekomen kregen de tochters een smakelijke hap, bestaande uit friet, groenten en hesp, voorgeschoteld. Dat er serieus gegeten werd
was voor ons geen verrassing, maar voor anderen dan weer wel, die dergelijke eetlust nog nooit hadden gezien.

Kort na het eten en tijdens de traditionele dankwoorden en speeches, sprongen we terug in onze wagens met als bestemming BOSS paints.
We waren zo goed als klaar met lossen, nog een halve vrachtwagen fietsen te gaan, toen de bussen kwamen opgereden. Het was efkes zoeken
om alle bagage en fietsen terug te vinden doch na ca. 45 minuten was iedereen zo goed als vertrokken.

Voor de logistek restte nog het vegen en terugbrengen van vracht- en bestelwagens, samenrapen van verloren voorwerpen, geleend materiaal
van de Chiro terug overhandigen, waarna ook voor ons de kous  (en de pille) af was.

De 8ste tocht zat erop!